Ontwaken uit een diepe winterslaap

Onze laatste wedstrijd was 25 november vorig jaar. Weten we nog hoe het moet?

Klokslag half zeven op een knisperende vrijdagavond, betraden we de sportarena aan de Steenwijklaan. Met niks van militaire precisie brachten we de velden in gereedheid. Maar liefst drie strijdtoneelen werden gecreëerd, want naast onze eigen clash, stonden ook Meisjes B1 en Dames 7 te popelen om hun volleybalvleugels uit te slaan. Een waar spektakel in triplo!

Vanavond daagden we het geduchte Netwerk D1 uit, slechts twee treetjes boven ons op de ladder. Een schijnbare ongelijkheid, want zij telden al 11 wedstrijden en een indrukwekkende 32 punten, terwijl wij met bescheidener stats van 7 wedstrijden en 18 punten onze eigen weg naar de top bevochten. Het beloofde een boeiende strijd te worden, en hoewel Noortje, Clara en Lili verstek moesten laten gaan, stonden wij klaar voor de uitdaging.

En daar gingen we, iets na half acht, het strijdperk in. Milene en Ilse op de buitenkant, met Anouk Vos als diagonaalspeler. De openingsfase verliep met wat horten en stoten. Na enkele vlotte punten leek het alsof zowel wij als het publiek getuige zouden zijn van een bliksemwedstrijd. Echter, zoals vaker speelden we vooral een psychologisch duel met onszelf. Enkele opstellingsfouten, niet één keer maar wel vier keer, kostten ons punten. Maar, we herpakten onszelf en dankzij een flinke voorsprong sleepten we de set alsnog binnen.

Door naar set twee, die we zonder al te veel eigen flaters vrij eenvoudig binnenhaalden. Hoewel we wellicht niet ons gebruikelijke spel speelden en de communicatie wat stroef verliep, toonden we veerkracht.

Dit patroon zette zich door in de derde set, waar we vanaf het begin op achterstand stonden. Passes kwamen niet op de gewenste plek, sets bereikten niet vlekkeloos hun doel, en de eindeloze rally’s waren als een tijdrovende saga. Hoewel we dichtbij kwamen, mocht het niet baten. Netwerk trok aan het langste eind.

Niemand stond te trappelen voor een vijfde set, maar de energie die we uitstraalden liet niet zien dat we het weekend al vroeg wilden inluiden. We maakten enkele bizarre fouten, maar slaagden er uiteindelijk toch in om met minimale aanvallen te scoren. Zo pakten we de vierde set en daarmee de overwinning in deze bedaarde strijd.

We zijn ontwaakt uit onze winterslaap, maar de volledige wedergeboorte laat nog even op zich wachten. Volgende keer gaan we voor een snelle quickstep op weg naar de overwinning!