Dames 3 aan de bak in Ter Aar

De wegen zijn niet langer wit en druk wanneer we naar Ter Aar rijden. Ter Aar is een klein dorpje in het Groene Hart van Nederland. Van dat groen zien we niet veel want het is donker wanneer we over de kleine weggetjes rijden naar het dorp. Eenmaal aangekomen drinken we nog een thee terwijl de velden worden opgezet naast een Judo mat. Judo, daar doen we niet aan. Alhoewel lijkt het er tussen mij en Mateman af en toe wel op. Hopelijk houden we deze keer de vuisten uit elkaars gezicht.

Een goed begin is het halve werk, maar niet voor Dames 3. We beginnen de wedstrijd wel redelijk, de pass komt aan, de set wordt gegeven en er wordt aangevallen. Precies zoals volleybal gespeeld hoort te worden en toch is het wat rommelig. We weten de bal van de grond te houden aan onze kant maar de bal bij de tegenstander op de grond te krijgen is nog een lastige. Alsof we vergeten zijn hoe te scoren?! Toch wordt er lekker gespeeld. Mateman passt de sterren van de hemel en weet zelfs de meest lastig geslagen ballen prachtig bij de spelverdeler te krijgen. Ik heb, sinds jaaaaaaren, weer een lekkere service serie van 7 punten en ook op midden wordt er lekker gescoord, met blok of aanval het maakt niet uit. Maar, het mag niet baten. De set gaat naar Scarabee en de punten blijven dus in Ter Aar.

De tweede set is er wat gewisseld en wordt er wederom lekker gespeeld. De pass komt goed aan, set wordt gegeven maar we weten weer niet hoe te scoren. Het is niet dat Scarabee heel veel moeite moet doen om de bal van de grond te houden. We vallen gewoon precies aan op de positie waar de mensen staan. De buitens lukt het niet om rechtdoor aan te vallen, het gat in het midden wordt niet gevonden en de hoekjes van het veld worden niet opgezocht. Je leest het al, ook de tweede set gaat naar Scarabee.

Nou, wordt de derde set dan voor ons? Nee. En daar laat ik het even bij 😉 De stemming in het team is om te snijden… We willen zo graag maar het lukt gewoon niet. In de vierde set lijkt het er wel even op. We staan al snel op een 6-0 voorsprong. Gaan we dan toch een puntje pakken hier? We gaan ervoor. De service gaat het net over, ballen worden van de grond geraapt… maar dat scoren, hoe werkt dat ook alweer? Met af en toe een lekker blok van Julie en een mooie aanval van Yvonne weten we te scoren maar het scorend vermogen op de buiten en diagonaal is nergens te bekennen. Zelfs de 3-meter midden aanval scoort niet. Jammer want hierdoor kunnen we onze voorsprong niet uitbouwen. Door een iet wat lastige service van Scarabee en wat chaos bij ons raken we de voorsprong kwijt en dus verliezen we de wedstrijd met 4-0.

Behalve een wat dikke vinger van Julie zijn we dit keer wel ongeschonden uit de wedstrijd gekomen. Geen vuisten in elkaars gezicht, ondanks af en toe op elkaar te zijn gedoken. Als de bal maar van de grond gehaald wordt toch?

We blijven niet hangen in deze nieuwe zaal in Ter Aar en racen terug naar Den Haag om naar Heren 1 te kijken onder het genot van een biertje. We hebben het niet verdiend maar ach, verdriet drink je weg toch? Volgende week hebben we rust en die week daarop mogen we weer richting het poldergebied met een wedstrijd tegen de Waterlanders in Nieuwkoop.