Heren 5 tegen SKC op 28 januari

Man, Man, Man dat was verschrikkelijk wennen. In de aanloop tot deze partij werden we door onze OpperMark wreed uit onze winterslaap gehaald. We mochten weer aan de bak. Dus maar op tijd en met mondkap verzamelen in Leiden, ditmaal zonder Firoz (feestje) en René (aan het lokale Belgische bier in Brugge). 

Vooraf nog even gekeken of we enige kans hadden. Bleken zij bovenaan te staan na 9 wedstrijden met slechts 1 set verlies en jawel hoor dat was in onze thuiswedstrijd. Dus waarom zou ook deze keer niet kunnen! Maar ja, die winterslaap doet echt wel wat met je.

Natuurlijk kampen we elke wedstrijd met opstartproblemen, zeker in de 1e set. We klampen daarna meestal wel weer aan, maar vandaag was het verre van voldoende. We misten het heilige vuur of het gif zoals je wilt. Dat gif was eenmalig bij Harry aanwezig toen hij een pertinente fout gevolgd door een lacherige reactie van de scheids (die overigens verder best aardig floot) aan de orde stelde. Met een standje aan zijn adres tot gevolg.
We snoosden vervolgens verder met een vette nederlaag (10-19-17-10) tot gevolg. De tegenstander staat overigens niet voor niets bovenaan. Het is een beetje onooglijk team maar werkelijk razendsnel in de verdediging. Voor het scoren met vooral plaatsballen moet je echt van verre huize komen en daarvoor is Den Haag toch echt te dichtbij.
Deden we dan echt slecht? Welnee zo was het nu ook weer niet, maar onze sterke wapens bleken ditmaal niet voldoende om potten te breken. Dit was overigens ook het gevolg van 2 sets in een gevoelsmatige ijskast spelen, doordat een deur naar buiten in de hoek van het speelveld zorgde voor buitenaardse lage temperaturen en daar zijn wij, gevoelige types als we zijn, erg vatbaar voor.


De Gâhwe Cactus kon overigens wel weer uit de kast worden gehaald. Robert was de gelukkige. Niet alleen scoorde hij driftig, maar zijn voetballende talenten waren soms een hoogtepunt uit de set. Gelukkig hebben we geen scouts van ADO Den Haag op de tribune gezien.

Kuitenbijtertje