Het jaarlijkse uitje van Heren 5 naar Maasland

Tja, afgelopen vrijdag stond ons jaarlijkse uitje tegen UFO ’87 – oftewel Uit Fusie Ontstaan – op het programma. Het heeft in de loop van de jaren niet veel geholpen, die fusie , want de club bestaat behalve uit een recreantengroep al jaren uit precies 1 dames- en 1 herenteam. Dus ieder jaar een blik van herkenning bij die veelbelovende ‘jongelingen ‘. Ze zijn altijd bloedfanatiek en hebben moeite om te relativeren, dus dat het eigenlijk gewoon gaat om gezellie bezig te zijn met aandacht voor eigen lijf en lede en dat van de tegenstander. 

Hoe dan ook, we mochten weer aantreden in de meestal erg sfeerloze zaal ter plaatse. 

Hoe zag onze selectie er deze keer uit? Harry zit nog steeds aan de Sangria of zoiets, Gawein kampte met de naweeën van een gevalletje Corona, terwijl Theo zich verkneukelde aan een gezellig samenzijn met oud-collega’s. Wij deden het voor de laatste keer met Ton die topfit en met een winnaarsblik in de ogen voor de troepen liep. Het was zijn afscheidswedstrijd bij ons team. Vanaf volgende week is hij te vinden in de krochten van zijn bungalow in Posterholt. 

Onze superfan Bart had de moeite genomen om af te reizen naar Maasland, maar hij kan onmogelijk met een super enthousiast gevoel weer zijn teruggereisd naar de Steenwijklaan. Met uitzondering van de eerste set (die we natuurlijk hadden moeten winnen) was het allemaal aan de magere kant, waarbij dwarrelende passes, een naar een hoofdprijs hengelende Living Statue als spellie en zoals gezegd een bloedfanatieke tegenstander allemaal een rol speelden. Maar ach, de scheids was nagenoeg foutloos. Er zat meer dan gewoon gebruikelijk daar wat supporters op de bank en het bier en de hapjes na afloop (sponsor Ton) smaakten top en daar was het ons natuurlijk allemaal om te doen. 

De Gâhwe Cactus 

kon niet anders dan terecht worden opgehaald door onze a.s. vader Robert (verwachting eind maart) die nog zoveel energie in zijn lijf heeft, dat hij ons team bovengemiddeld nog een beetje op de been hield. 

Helaas, helaas kwam Gert na afloop van de pot met de mededeling dat hij aan het einde van het seizoen gaat stoppen met volleyen. Het doorstaan van de wekelijkse pijnen en pijntjes en de min of meer dagelijkse gevolgen daarvan geven een te grote belasting. Op 20 april gaat hij er voor de laatste keer vol voor en dat komt dan weer mooi uit omdat René verhinderd is in verband met een vader-zoon uitje. 

Kuitenbijtertje