Maak kennis met… Rob!

De man die je altijd ziet lopen, de man die zoveel dingen regelt, de man van de overzichtelijke takenpakket mailtjes en de man die bij HKV beter bekend staat als Mr. Sovicos. Vandaag maak je nader kennis met Rob!

  • Hoe lang speel je al volleybal? (voor de oplettende Sovicossers is dit natuurlijk een bekend antwoord met het mooie feest van vorig jaar 😉 )

Al 61 jaar. Vroeger speelde ik bij SVC, dat was een afsplitsing van een turnvereniging waar veel van mijn tantes op zaten en de mannen in de familie vonden dat turnen niks voor hen dus begonnen ze met volleyballen en richtten hun eigen vereniging op. Ik was 11 jaar toen ik begon, de vereniging zat toen aan de oude haagweg, en ik ben altijd spelverdeler geweest. Dat ging redelijk natuurlijk want er werd eerst een jaar alleen op techniek getraind en als je dan niet zo lang was dan werd je gauw tot spelverdeler benoemd. 

  • Heb je ook nog andere sporten gedaan dan volleybal?

Ja, ik heb een jaar gevoetbald maar dat vond ik niks. Veel te koud en te nat en wedstrijden die daardoor werden afgelast. Nee dat was niets voor mij.

  • We weten dat je ontzettend veel hebt gedaan en doet voor de vereniging. Onder andere nu als interim voorzitter, maar wat doe je eigenlijk de rest van je week als je niet met volleybal of Sovicos bezig bent? (Wat Rob en de vele andere vrijwilligers voor Sovicos doen kun je makkelijk vinden op de site bij Onze vrijwilligers uitgelicht)

Ik ga veel op vakantie, midweekjes en weekendjes weg. In de zomer met de caravan, aankomende zomer naar Spanje bijvoorbeeld. Mijn vrouw en ik zijn ongeveer 19 weken per jaar weg van huis. Dat kan nu ook makkelijker, omdat we natuurlijk allebei met pensioen zijn, maar toen we nog werkten trokken we er ook vaak op uit. Ik ben alweer negen jaar met pensioen! 

Op vakantie ontspannen we vooral, we gaan naar veel verschillende landen en plekken, maar we gaan ook elk jaar naar Engeland. Daar heb ik wel een zwak voor, dat begon al vroeger toen ik een jaar of 17 was en ging kamperen met een schoolkameraad. Ik vind het zo opvallend in Engeland dat je mensen ziet lopen in een korte broek, in december, terwijl ze hun armen vol kerstinkopen hebben. Wat ik ook opvallend vind in Engeland is dat er zo ontzettend ongezond wordt gegeten, steeds meer. 

  • Wel 19 weken van huis per jaar, hoe is het thuis als je er wel bent? Heb je misschien een huisdier wat zo lang alleen kan zijn?

Nee absoluut geen huisdier. Daar heb ik niets mee.

Mijn kinderen, 1 zoon en 2 dochters, zijn al enige tijd de deur uit, maar dat wil niet meteen zeggen dat het rustig is want mijn vrouw en ik hebben 7 kleinkinderen. De oudste is 15,5 en de jongste wordt bijna 4. De drie oudste kleindochters zitten allemaal op volleybal, waarvan eentje ook een tijdje aan topvolleybal heeft gedaan. Zij heeft recent besloten om weer terug te gaan naar haar eigen vereniging en weer reguliere competitie te gaan spelen.

  • En ben je dan wel eens de trotse toeschouwer?

Ja zeker! Bij mijn kleinkinderen kan ik makkelijk kijken want zij spelen wedstrijden op zaterdagochtend. Dan rijd ik heen en weer om de een op de ene plek te brengen en de ander weer naar huis, zo blijf ik wel bezig. Net als vroeger met mijn vrouw. Ik ken haar niet via volleybal maar ze volleybalde wel. Dan trainde ik tot 20.45 en reed ik snel naar Zoetermeer, liet ik de auto draaien en haalde ik haar op om haar naar de training van 21.15 te brengen. 

Ik kijk ook graag bij de wedstrijden van mijn zoon.

  • Ben je in het toeschouwer zijn net zo fanatiek als in het veld? Je hebt natuurlijk erg veel volleybal ervaring en bent ook veel bezig met het scheidsen, hoe is dat als toeschouwer?

Nou in het veld ben ik wel anders dan naast het veld. Als ik bijvoorbeeld coach dan kan ik dingen veel makkelijker loslaten want dan sta ik er wat meer buiten. Het gaat dan niet direct om mij dus er is meer afstand. In het veld moet ik me af en toe wel inhouden. Mijn teamgenoten houden mij ook wel in, maar het irriteert me enorm als tegenstanders gaan lopen zeuren om pietluttige regeltjes. Dan denk ik, laten we gewoon lekker gaan volleyballen. En mijn frustraties uiten zich in het veel (onnodig) reageren. Dat komt ook omdat ik niet meer kan doen in het veld wat ik eigenlijk zou willen doen, ik ben toch wat ouder en dat speelt wel mee.

  • Heb je ook een gewoonte van anderen die je irritant vindt?

Het is wel opvallend dat veel mensen veel op hun telefoon aan het kijken zijn. Ook als je bijvoorbeeld uit eten gaat en iedereen zit op zijn telefoon. Maar een echte irritante gewoonte van mensen vind ik dat ze een halve meter achter me rijden in de auto. Ik geef bumperklevers dan lichtsignalen en heb wel erg de neiging om problemen op te lossen. Ook dit soort problemen dus. 

  • Problemen oplossen, dat is wel een handige eigenschap voor een vrijwilliger met zoveel taken zoals jij. We hebben gemerkt dat de takenpakket-mailtjes weer terug zijn van weggeweest, was dit ook zo’n oplossing voor een probleem?

Nou ik merkte dat toch niet iedereen goed op de website kijkt voor de taken. En dat dan de zaaldienst bijvoorbeeld altijd door dezelfde mensen wordt gedaan. Dat is niet de bedoeling en als die mensen zichzelf niet beschermen tegen te veel belasten dan doe ik dat. 

Dus de mailtjes brengen overzicht en duidelijkheid.

  • Is er nog iets waarvan mensen zeggen: dat is (typisch) Rob?

Sovicosgek.

  • We kregen vanuit het vorige interview met Vincent de volgende vraag mee: Waar zie jij Sovicos als vereniging over 10 jaar?

Pfff, dan ben ik 83. 

Er moet een volledig bestuur zijn, als dat er niet is of als er een mank bestuur is dan houdt het snel op. Ik wens Sovicos toe, en daar ben ik ook van overtuigt, dat er eenzelfde sfeer is zoals nu. Zoals die er ook al tien jaar geleden was en twintig jaar geleden. Het wordt wel lastiger want je merkt dat een vereniging een beetje een duiventil wordt. Het verloop van leden is enorm en dat maakt het echt vereniging zijn moeilijker. 

Ik denk dat ik nu bijvoorbeeld best veel voor elkaar krijg, mensen kennen mij wel. Maar als je dat niet hebt, als mensen elkaar niet kennen..

De communicatie moet beter en anders. Er kan bijvoorbeeld bij een uitnodigingsmail voor een nieuw lid een foto bij. Zo creëer je bekendheid en dat is belangrijk. 

Verder ambiëren wij geen vereniging te zijn met 250 leden of een vereniging die op eredivisie niveau speelt. Dat zou veel onrust met zich mee brengen en lasten dus we hebben al een tijd geleden besloten om dat niet te doen. 

  • En tot slot Rob, wie wil jij de volgende keer in dit interview terug zien?

Thijs uit heren 2, ik heb ook wel een vraag voor hem: ben jij eigenlijk al rijp voor wat vrijwilligerswerk binnen Sovicos.