Dames 3 tegen de koploper in Leiden

Het is zaterdagochtend half 10 als we de auto instappen om naar Leiden te rijden. Ontbijten met oliebollen zien we niet zitten en dus beginnen we aan de wedstrijd zonder onze lucky charm. En dat tegen de, sinds gisteren, nummer twee. We zijn realistisch, met 4-0 winnen gaan we niet doen, maar een leuk potje spelen, dat moet wel lukken toch?

Wisseling van posities

Zo denkt inval coach Vincent Lugtenburg er ook over. En met een dosis energie, zin en handige tips beginnen we de wedstrijd vrij goed. We proberen wat leuke dingen uit zoals spelen met Anouk M, libero, op positie 5. Waardoor de passer-lopers op positie 6 verdedigen en dus lekker aanvallen op de 3-meter. Een eerste keer voor dit team, of dit goed ging? Redelijk. De verdediging ging aardig, de 3-meter aanval op positie 6 werd nogal eens vergeten (door de aanvallers zelf). Geroepen werd er wel maar door het geluid bij andere wedstrijden vaak ongehoord. Anyway, we kwamen aardig mee. De service ging net iets te vaak fout en de pass kwam ook zelden waar deze moest komen. Maar, zo nu en dan vonden we de gaatjes. Net iets te weinig en dus ging de set met 25-16 naar SKC.

Input voor de training

Dan de tweede set maar? Er werd wat gewisseld maar de service en pass gingen te vaak fout. We liepen dus al snel een flinke achterstand op. Eentje die niet meer bij te werken was. Dan toch maar ons eigen spelletje spelen? Mwah, daar waren we niet echt toe in staat. Verward werden ballen van elkaar overgenomen, balletjes werden te nonchalant over het net gespeeld en de chaos was compleet door niet of weinig communiceren. Ik zal niet al te negatief zijn, er werden ook best mooie reddingen gemaakt, aanvallen gescoord en hier en daar knalden we een onhoudbare service over het net. Maar, daarmee wonnen we de tweede en derde set niet. Sterker nog, we verloren de twee sets grandioos met 25-13 en 25-11. Vergeten dan maar? Nee, dat niet want op fouten kan getraind worden. En dat moeten we dan ook maar gaan doen. Service, service pass & aanvallen op positie 6 zijn wat aandachtspuntjes. Oh en misschien elkaar helpen door op tijd UIT te roepen 😉

Last but not least?

We zijn er nog niet! De vierde set begint wonder boven wonder ongekend goed. Ilse knalt de ene na de andere super service over het net en zo staan we binnen no-time op een 6-0 voorsprong. Wat? Jazeker! Weten we dat uit te bouwen? Ook dat nog! De service pass gaat wat beter, balletjes gaan nog niet helemaal perfect maar omhoog in ieder geval wel. Vervolgens wordt er gewoon lekker hard aangevallen want tsjah, winnen kan toch niet meer dus dan maar lekker los. Doorhalen dus. Ok, er ging ook echt nog genoeg fout. Zo sloeg ik de bal “lekker” vijf keer achter elkaar op dezelfde (niet-scorende) positie én verdediger, hielden we de service druk waar Ilse zo goed mee begon niet vol en pakten we net even te vaak de bal van elkaar af waardoor de chaos wat terugkwam in het spel. Maar dit keer konden we de voorsprong wel vasthouden. Tenminste voor even, want helaas… ging het aan het einde toch weer mis. Net te vaak een foute pass, een scorend vermogen van close to zero en stomme onnodige foutjes. Met 4 punten verschil verliezen we de laatste set, net aan dus. De support van zowel Petra’s moeder als de kinderen van Yndira en Martijn mocht niet baten. We hebben ze in ieder geval een spannende vierde set proberen te geven.

Oliebollen nodig!

Volgende keer, of we nou ‘s ochtends of ‘s avonds spelen, toch maar weer die oliebollen halen en eten. Het mag dan niet het beste begin van 2023 zijn, maar slechter dan 4-0 verliezen kan niet dus het wordt sowieso alleen maar beter. Op naar de volgende wedstrijd! Die overigens gespeeld wordt in Ter Aar, tegen Scarabee.

Gelukkig hebben we een paar puntjes die we scoorden vastgelegd (dank Martijn). Check them out!