Eindelijk van die laatste plek af?

Het is donderdag, het zonnetje schijnt en de boeren hebben Den Haag verlaten. Dames 3 ook. Voor een wedstrijd tegen VOLEVO D5 in De Fluit, Leidschendam. Gaan we hier wat puntjes pakken? VOLEVO D5 staat op de zesde plaats, wij op de twaalfde en dus de laatste plaats. In vier wedstrijden hebben we nog maar één puntje weten te bemachtigen. Niet omdat er slecht wordt gespeeld, of niet wordt gevochten, maar omdat we geen punten scoren. Zo simpel als dat. Maar, dat gaan we op deze donderdag eens anders doen.

Vol motivatie en met oud-teamgenoot en super supporter Chrissy, komen we aan in De Fluit te Leidschendam. De vloer glijdt lekker, het inspelen gaat wat warrig met antennes die er continue afvallen en een scheids die geen Nederlands spreekt en een beetje verward lijkt. Of hij bij VOLEVO hoort is ook maar de vraag ?

Omdat we ons voor de eerste set schamen laten we die maar even gaan. De tweede set gaat al stukken beter. We komen door een uitstekende serve van Vida op voorsprong. Helaas kunnen we die niet vasthouden maar we gaan lekker gelijk op. Er wordt goed aangevallen, de pass komt over het algemeen bij Gaby, de spelverdeler, terecht en we vieren elk punt alsof het onze eerste is. Met 25-19 is Volevo maar net te sterk voor ons. Dan moeten we het maar in de derde set laten zien.

Weer beginnen we met een voorsprong die we dit keer uitbouwen en wel kunnen vasthouden. Milene weet het gat rechtdoor goed te vinden, Lieve het gat in het midden en Gaby geeft de juiste setjes. Het wordt een aantal keer even spannend maar mede dankzij de killerserve van Vida weten we dit setje te winnen met 25-22. Er gaat in ieder geval één punt mee terug naar Den Haag, joepie!

Uiteraard hebben we nu de smaak te pakken en in de vierde set weten we al snel op voorsprong te komen. Daarna gaat het gelijk op. De scheids moet nog wat spelregels leren, zo vergeet hij tot twee keer toe dat een bal in het veld betekent dat je dubbel fout geeft en niet een punt aan de tegenstander en ballen op de lijn zijn niet in maar uit. Maar, uiteraard ligt het vooral aan onszelf. Het harde werken en de zenuwen lijken zijn tol te eisen. De service-pass loopt niet lekker, we staan wat rechtop en weten de bal niet op de grond te krijgen bij de tegenstander. Helaas verliezen we, geheel onterecht, de laatste set met 25-22. We staan dus nog steeds op nummer laatst.

We pakken ze wel in de Steenwijklaan ?