Gaat Dames 3 het weer doen?

Vandaag, vrijdag 6 maart, staan we weer tegenover Velo / Volevo. We hebben er, na de winst van vorige week, zin in.

We beginnen vandaag met de welbekende Dames 3 speelster van de maand uitreiking. Dit keer is het aan Anyda, onze super midden die de gaten bij de tegenstander keer op keer weet te vinden. Ook verdedigend zit Anyda er vaak lekker bij, en communiceren hoeven wij bijna niet. Anyda en ik hebben weinig woorden nodig om elkaar te begrijpen.

Anyway, we hebben nog een wedstrijd te winnen. En winnen moeten we, willen we dit jaar niet degraderen. Dus daar gaan we…

Het begint goed, met rustige mooie passjes zodat Gaby zich niet nu al kapot hoeft te rennen, met het scorend vermogen zit het ook gelijk goed en ook de service druk houden we er in. Je zou denken dat je dan toch niet kan verliezen? Helaas… Ondanks onze energie en wil gaat de set met 25-22 toch naar Velo/Volevo die op het einde wat stabieler presteren dan wij.

Op naar de tweede set. Waar we gelijk op flinke voorsprong komen. Velo/Volevo lijkt het helemaal kwijt te zijn. Fijn! Wij niet, wij spelen lekker door, tot de 20 punten. Een goed begin is het halve, niet hele, werk. Dat lijken we even vergeten te zijn. 23-22 voorsprong. Spannend! En dan klapt mijn vinger dubbel en dus maak ik de laatste punten niet mee – shit 😓 Het wordt uiteindelijk 29-27 voor Velo/Volevo. De vechtlust is er, nu nog het resultaat.

Dat typeert eigenlijk ons hele seizoen. Kansloos verliezen doen we niet, en toch blijven die o zo belangrijke puntjes uit. Zo’n set als deze moeten we natuurlijk gewoon pakken. En “waar ligt dat aan?” Vraagt Yndira me na elke wedstrijd. Ik weet het niet. 

Maar goed, we willen wel en geven ons nog niet zo snel gewonnen. Op naar de derde set dus. Nu moeten we het doen. Stef wisselt wat in de hoop dat dat zoden aan de dijk gaat zetten. De meiden van Velo/Volevo zijn lekker aan het spelen, en wij spelen lekker mee. Maar scoren doen we weinig. Balletjes worden te makkelijk over het net gespeeld en daarmee halen we de punten niet binnen. De derde en vierde set zijn vergelijkbaar. We willen graag, misschien wel te graag, maken teveel fouten en te weinig punten maar oh wat gaan we ervoor. Geen bal die zomaar op de grond belandt.

En ondanks dat we op de een na laatste plek staan en we maar 3 wedstrijden gewonnen hebben dit seizoen, is de sfeer in het team goed. We zijn lekker op elkaar ingespeeld, weten wat we aan elkaar hebben en houden nog altijd van een lolletje tijdens het spel. Nu nog winnen.

Dat doen we vanavond niet. Velo/Volevo gaat er met 5 punten vandoor helaas. We staan nu 11 punten achter op de nummer 10; Leython. Eens kijken of we daar vrijdag de 13e 5 punten achterstand van kunnen maken. Reis je met ons mee naar Leiden?