Gemakkelijk avondje voor Heren 5

We gan weâh terug in de tèd. Vroegâh schreef een aantal vaste vertellers een verhaaltje voor de overige leden. De redactie vraagt nu weer om stukkies. Nou vooruit dan.

Dankzij de indringende oproepen van onze Hoofdvrijwilliger is ons team steeds op tijd aanwezig. Vanaf 18.30 zie je ons jonge goden al bezig met de warming up. Nou ja bezig, nou ja warming up.

Ieder teamlid geeft daar weer een eigen invulling aan. Dat krijg je bij zo’n eigengereid cluppie.

Altijd een beetje eigenzinnig, beetje kritisch maar wel gouwe gasten voor de club (ten minste 13 vaste bijdragen in vrijwilligersland). Zoals gezegd de warming up ziet er bij ons als volgt uit. Op een zeker moment begint een koppeltje of 2 in te spelen. De anderen bemoeien zich met het leveren van gastenballen aan vergeetachtige teams, het enthousiasmeren van scheidsen om op tijd te beginnen, het bijstaan bij het invullen van digi gegevens van andere teams, het instrueren van coaches van andere teams, het plaatsen van ooglenzen, het leeghalen van de pillendoos om pijnloos te kunnen opereren en het langdurig volgen van een zelf verzonnen warrig looppad zonder daarbij een bal aan te raken. Kortom: de ideale voorbereiding.

De start van een wedstrijd verloopt bij ons meestal nogal stroef. Voordat alle neuzen dezelfde kant op staan is er wel enig corrigeerwerk nodig. Dat gebeurt op de ons bekende wijze: met heeeel veeeel overtuigingskracht, het steken van de handen in andermans boezem, het op een rustige voor iedereen aanvaardbare wijze van communiceren. Een stiltecentrum zou ten dode zijn opgeschreven. Maar als het allemaal op de rails staat, dan geven we ook gas. Ons sterkste wapen is daarbij altijd onze servicedruk. Valt die weg dan zijn we meestal een tijdje wel gezien. Afgelopen vrijdag lukte het allemaal wel. De eerste set nog een beetje stroef met geplaatste smashes in handen van de tegenstander en beleefheidsmomenten tussen verdedigers die elkaar de bal gunden maar het daarbij lieten. Zoals vaker moesten we vertrouwen op de lichtvoetigheid van onze spellie Gawein die soepel harkend vrijwel alle gespeelde ballen tot een top setup omtoverde. Hij werd daarbij niet echt gesteund door een ingetogen verdediging die veel passes zonder echt richtingsgevoel ter plekke wilde blijven koesteren. Een eindsprintje leverde setwinst op (25-19). Daarna werd het voor DEO een ware nachtmerrie. Met 16, 5 en 10 tegenpunten waren zij toch echt een maatje te klein.

Het leverde voor ons kijkerspubliek (Robert had zijn lief meegenomen en natuurlijk was Bart er ook weer bij) een vermakelijk schouwspel op. Zonder anderen tekort te doen ging de Gâhwe kaktus (een ter plekke verzonnen aanmoedigingsprijs)  naar onze Harry, die met name in de 3e set enkele onnavolgbare acties liet zien, waarbij het kwijl uit onze monden liep. We gaan ons in de volgende wedstrijd zeker weer aan hem optrekken.

5 NOVEMBER VOOR HARRY

Kuitenbijtertje