Op bezoek bij bestuurslid; Gaby

Bij binnenkomst wordt er niet gevraagd of ik een bakkie pleuâh wil, theetje ook niet. Nee, Gaby en ik gaan aan de mate. Een infusie van jonge blaadjes en knoppen van de mate plant die vooral in Zuid-Amerika gedronken wordt. Gaby is namelijk half Argentijns en dat merk je niet alleen aan het drinken van mate maar ook aan het Zuid-Amerikaanse temperamentje. In de Steenwijklaan is ze dan ook te herkennen aan haar ‘rode kop en stemgeluid’, in haar eigen woorden. 

Terwijl we aan de mate slurpen hebben we het eens een keer niet over volleybal. Dat komt trouwens niet heel vaak voor, maar dit keer dus wel. Speciaal voor jullie. Er schuilt natuurlijk meer achter die fanatieke spelverdeelster van Dames 3

Gek op reizen

Gaby houdt namelijk ook ontzettend van reizen. We zien elkaar dan ook net voordat ze voor een paar weken naar de Verenigde Staten afreist. Het liefst reist ze vooral naar Latijns Amerika, waar niet alleen haar roots maar ook haar hart ligt. Zo woonde ze ruim een half jaar in Buenos Aires en vierde ze Oud en Nieuw op Copacabana in Rio de Janeiro. Onvergetelijke ervaringen uiteraard. Haar droom is om ooit alle Latijns Amerikaanse landen te hebben bezocht. En dan niet om even snel stempels in het paspoort te verzamelen maar om de landen echt te ontdekken.

Die Latijns Amerikaanse gekte trekt Gaby door in haar werk als accountmanager. Ze werkt namelijk voor een bedrijf dat mango’s en avocado’s in Peru produceert en verkoopt aan Europese supermarkten. Voor ons staat dan ook een krat met verrukkelijke mango’s. Ze ziet me verlekkerd kijken en stopt er een handjevol in m’n tas om mee te nemen. Yum! 

Maak Gaby wakker voor een Argentijnse steak

Maar mango’s en avocado’s zijn niet Gaby’s lievelingseten. Wat dat wel is? Empañadas misschien? Of gaat ze toch voor de verrukkelijke Argentijnse steak? “Je kan mij uiteraard ’s nachts wakker maken voor een goede steak, liefst zo rare mogelijk.” Terwijl het water ons in de mond loopt wanneer we herinneringen ophalen aan de beste steaks van Buenos Aires klinkt er salsa muziek uit de speakers. Alleen de regen die op de ramen tikt verraad dat we in Nederland zijn.

De mate is op en Gaby schenkt een lekker Frans wijntje in. Ook reizen we af naar het zonnige zuiden van Europa als we het over goede films hebben. “Er zijn zoveel mooie films maar een van de beste films die ik gezien heb is “Je ne suis pas un homme facile”. Hierin wordt een patriarchale samenleving omgedraaid naar een matriarchale samenleving. Pas dan zie je hoe erg alles is ingericht op mannen en hoeveel je eigen biases nog een rol spelen om dit systeem in stand te houden.” Een aanrader voor iedereen die geïnteresseerd is in feminisme.

Een ongebruikelijk talent en ijs verkopen op Antarctica

Inmiddels worden onze gesprekken wat minder serieus, maar niet minder interessant natuurlijk. Zo hebben we het over Gaby’s meest ongebruikelijke talent. “Oh dat is toch wel echt altijd en overal knoeien. Van tomatensaus en olievlekken tot jawel, rode wijn”. En voor de rode wijn vlekken heeft ze nog een goede tip: heel veel zout! “De lifesaver voor de meest rare vlekken”. 

Van meest nuttige product naar meest nutteloze. Volgens Gaby is dat toch echt wel de ‘metaversa’, alhoewel de ‘onderkin trainer’ haar ook super nutteloos lijkt. “Own die double chin lekker ipv rare duif bewegingen te maken op een plastic dingetje”. We gaan nog even door met nutteloze producten die het afgelopen jaar op de markt zijn gebracht.

Wat ons ook nutteloos lijkt is ijs verkopen op Antarctica. En hoe zou Gaby ijs verkopen op Antarctica? Omdat de ijskappen smelten lijkt het haar een ideale tijd om deze te verkopen. Geen tekort aan ijs in ieder geval. Beetje kleurstof aan het ijs toevoegen en de mensen staan net als een groep keizerpinguïns in de rij.

Ook nog een beetje volleybal

Uiteraard hebben we het na het kijken van pinguïn filmpjes nog even over volleybal. Gaby volleybalt al sinds haar 10e, ofzoiets. “Heel lang in ieder geval!” En dat heeft ze altijd bij Sovicos gedaan. Super fan! Het leukste aan volleybal vindt ze de wedstrijden, maar ook dat het een strategische sport is waar je echt moet nadenken wil je scoren.

Gaby is trouwens bestuurslid Algemene Zaken en op de planning staat het worden van voorzitter. Waarom? Omdat Gaby eindelijk iets terug wilde doen voor de club die haar vele gezellige avonden en toffe vrienden heeft opgeleverd. Sovicos is voor Gaby ‘thuis’.

En daar sluiten we de avond mee af. Oh nee, we trekken nog een Argentijnse Malbec open, gewoon omdat het kan en we toch niet nuchter hoeven te zijn voor een wedstrijd. Salud!