Spanning alom bij Dames 3

Ik moet je bekennen dat de hele wedstrijd een beetje als een waas aan me voorbij is gegaan. Dat lag overigens niet aan de spanning. Alhoewel het publiek na de eerste set al snel dacht dat het een makkie was en zich dus begaf naar de wedstrijd van Heren 1 tegen Kalinko! Een Haagse derby die goed uitpakte voor Sovicos. Anyway, gelukkig bleek Heren 5 niet alleen goed in het uitvoeren van Sovicos taken maar ook zeker in het aanmoedigen van Dames 3! 🙏 De eerste set werd dan ook gemakkelijk gewonnen met 25-19. 

En dan is het volhouden tegen de, toen, nummer 4 van de poule. We hebben de afgelopen wedstrijden (laten we die van Castellum even vergeten) laten zien dat we zeker niet onder doen voor de top van de poule en dus zijn we zeker op onze plek in de tweede klasse. Volgens Vincent L. kan dat zelfs eerste klasse worden, maar laten we eerst deze wedstrijd(en) maar eens winnen. En juist dat waren we de tweede set even vergeten. Met net iets teveel foute services en niet scorende aanvallen verloren we de set met 22-25. 

Tijd om terug te pakken in de derde set. En dat doen we vooral met snoeiharde services van Lieke, Anyda en Ebru en ook knalharde aanvallen (en blocks) van o.a. Lily. Ik overdrijf niet hoor. Wat zaten we er goed bij en wat speelden we lekker. Je begrijpt, de set werd door ons gewonnen, met 25-23 (we houden wel van een beetje spanning) ging de set naar ons. 

De sfeer was goed; elk punt werd uitbundig gevierd en elke bal fanatiek van de grond gehaald. Het enige wat ontbrak was het afmaken, en laat dat nou net iets zijn wat zorgt voor punten. Ballen werden van de grond gehaald en vervolgens wonderbaarlijk goed, want de pass kwam niet altijd waar die hoort te komen, geset door Gaby of Lotte. Maar vervolgens ontbrak het ons aan scorend vermogen. Het ‘rendement’ was teleurstellend laag. En dus ging de vierde set met 21-25 naar VCO. 

Het scheelt 3 posities op de ranglijst maar dat was niet te zien in de wedstrijd. Een vijfde set speel je immers niet omdat je zoveel beter bent. En dus was deze wedstrijd voor ons, toch? Het was spannend, sorry Vincent voor de verhoogde hartslag, maar we zaten er goed in. Zoals ik als schreef; snoeiharde service, goede verdediging, mooie setjes. Het enige, en toch wel cruciale in volleybal, dat nog steeds ontbrak was het scoren van punten. En tsjah laat je nou net dat nodig hebben om een wedstrijd te winnen. Zo gingen we dus, geheel onterecht want we hadden kunnen winnen, ten onder. De laatste set werd door onze neus geboord… door onszelf en met 15-17 nam VCO de meeste punten mee naar huis. Helaas! 

Gelukkig was er naderhand een kleine Van Kleef tasting én zorgde Vincent alsnog voor een lekkâh bittergarnituurtje. En zo eindigde de avond toch niet helemaal teleurstellend. 

Woensdag mogen we weer. Dit keer tegen DEO (nummer 5) en gaan we hopelijk wel die 5 punten in Den Haag houden. Kom je ons aanmoedigen?