Terug naar het nieuwe

Nu met het vervallen van de meeste corona regels de “nieuwe” normaal een feit geworden is, is het volgens mij ook tijd voor een terugblik over dit dossier. 

Zoekende in mijn mail kom ik de eerste berichten / nieuwsbrieven tegen rond medio februari 2020 waar de toon vanuit overheid en bond voornamelijk was dat we het virus eronder moesten houden/krijgen door de nu zo bekende maatregelen zoals: handen wassen, afstand houden, etc. 

Echter een paar weken later in maart ging de boel op slot, de competitie was voorbij en moesten we om 9 uur s’ avonds binnen zijn. Het enige uitje was de supermarkt geworden. 

Rond deze periode ook de run op toiletpapier en ik ben benieuwd of de mensen die een vrachtwagen aan rollen hadden ingeslagen nu nog steeds hun schuur vol hebben liggen.

Qua werk herinner ik mij nog de situatie dat ik een brief moest regelen om zo van/naar mijn werk te mogen rijden. 

Verder trok de lockdown ook het hele plan voor het 70-jarig jubileum van onze vereniging onderuit. Één van de items die nog wel kon worden georganiseerd was de jubileum likeur en die flessen zijn onderhand ook wel op. 

De verdere periode van 2 jaar kan ik kort omschrijven als één van herhaaldelijk stoppen en starten, waarbij naarmate de beperkingen langer duurde of strenger werden er steeds meer ontevredenheid kwam. 

Den Haag was vaak het toneel van demonstraties van diverse groepen waarbij men de onvrede over de situatie niet meer in woorden kon uiten maar de discussie snel uitweek via het medium straattegels. In Rotterdam kwam het tot zulke zware rellen dat de politie met vuurwapens de menigte in bedwang moest houden. Of dit allemaal viruswaarheid of -waanzin was laat ik maar even in het midden maar het zag er allemaal nogal opgefokt uit. 

Vanuit de zorg de verwondering van personeel dat zich ipv als hulpverleners waarvoor men applaudisseerde zich opeens zag afgeschilderd tot onderdeel van een “geheim plan” van de overheid om iedereen via de vaccinatie een chip te geven. Met die massahysterie omgaan was waarschijnlijk geen onderdeel tijdens de opleiding. Ergo, toekomstige studenten in de zorg zullen waarschijnlijk weer meer studiedruk krijgen om zo klaar te zijn voor de volgende groep van complotdenkende burgers. 

Dan weer terug naar de sport(werkelijkheid). 

Dan kon “dit” niet of moest “dat” weer anders. De druk richting het kader om elke keer door de hoepels te springen was groeiende en met elke wijziging moest ook iedereen opnieuw geïnformeerd worden of en hoe we nog konden sporten. Dit is in mijn optiek redelijk gelukt en hebben we als bestuur/kader alleen op twee momenten de keuze gemaakt iets langer te wachten (1 tot 2 weken) met het wederom opstarten. 

In de praktijk hield dit in dat we als kader de afgelopen 2 jaar vaak live tijdens de persconferentie de tekst voor de “nieuwe” regels voor Sovicos aan het schrijven waren. Vaak werden de regels een paar dagen eerder door het kabinet zelf gelekt en konden we enigszins voorsorteren. Toch zaten er ook wel verrassingen bij waardoor we binnen een paar uur moesten schakelen met HKV en de gemeente om zo toch te blijven sporten. Deze spoedklussen zullen we zeker niet gaan missen! 

We zijn in ieder geval instaat gebleken om van indoor-zaal naar indoor-beach uit te wijken, om van binnen naar buiten te switchen, om regels per leeftijdsgroep toe te passen, aangepaste looproutes/trainingsdagen en tijden toe te passen en ook de kantine (deels) open te houden.

Dit alles had en heeft als doel de leden een “pandemieloos” (sport)momentje aan te bieden want dat was in de periode met veel isolatie iets waar men duidelijk behoefte aan had. 

Als vereniging hebben we het geluk dat we een goede relatie hebben met zowel HKV en de gemeente want elke keer hebben we in samenwerking met deze (ook overbelaste) vrijwilligers en ambtenaren toch weer een rooster kunnen maken.  

Ook hebben we als club in Den Haag geluk gehad dat de verenigingen na een paar maanden van de wethouder te horen kreeg dat we de “ingehuurde maar niet gebruikte” uren niet hoefde te betalen. Let wel, er zijn genoeg clubs in andere gemeentes die over die periode de volle mep moesten betalen voor de zaal waar je niet eens in mocht. 

Al dit schakelen is dus een behoorlijke inspanning geweest voor het bestuur en kader en ik hoop dan ook dat we binnenkort de corona mailmappen voor eggies in het archief kunnen gooien en dat we per heden de draad van de “nieuwe” normaal kunnen oppakken. Deze “nieuwe” normaal zal volgens mij betekenen dat we nog wel maanden/jaren met de naweeën van deze pandemie te maken houden en dat zaken zoals: long covid, vaccinatie, testen, qrcode, mondkapje hoewel steeds minder nog een deel zullen blijven uitmaken van het dagelijkse leven. 

Maar om toch positief te eindigen: we kunnen en mogen weer veel meer, geniet er dus van! 

Vincent.