Weer een spannende woensdagavond voor Heren 5

This post is also available in: Engels

Het was slechts 2 weken geleden, dat we deze blauwhemden in hun eigen huis met de neus op de feiten drukten en op een 3-2 nederlaag trakteerden. Dat was toen een topwedstrijd met vanzelfsprekend een topresultaat.
Niets stond dan ook het hebben van een hoog verwachtingspatroon in de weg, of toch?
We misten wel de inbreng van zowel René, Robert en Gawein. Met Feim als extra kracht moesten we het dus met zijn zevenen zien te rooien. Deze keer was het supportersvak nokkie, nokkie vol.

Familie, vrienden en onze vaste supportersfamilie (Wibbie en Bart) stonden langs de reling opgesteld om ons tot zeer grote hoge prestaties op te zwepen. Het was immers de afscheidswedstrijd van Gert en Harry.

In de eerste set stelden onze passers zich uiterst voorzichtig op, zo behoudend dat zelfs supersnelle Robbie heel weinig kans zag om de aanvallers op maat te bedienen.

Dat moest dus anders worden ingekleed. Met dezelfde basis werd in de 2e set wel korte metten gemaakt met die toch af en toe wel erg irritante mannetjes. Het team zag weer allerlei mogelijkheden om te doen waar we goed in zijn namelijk het ten goede keren van het wedstrijdverloop.
Niets was echter minder waar. We lieten bij tijd en wijle uiterst spectaculaire rally’s zien, waardoor het publiek in extase raakte, maar veel punten maken, ho maar.

Eenzelfde beeld eigenlijk in de laatste set. Dus maar gauw vergeten, behalve natuurlijk het wisselmoment van de wedstrijd: het aantreden en nagenoeg direct terug wisselen van Harry als publiekswissel.

Na 53 jaar stopt hij in ieder geval met het spelen van wedstrijden. Wij hopen en gaan er ook stiekem een beetje van uit, dat hij volgend seizoen af en toe als meetrainer te zien zal zijn. Komen kijken gaat hij sowieso doen.
Dat laatste geldt ook voor Gert die nog beschikbaar blijft voor zijn vrijwilligerswerk als grote man van de organisatie van het Scholentoernooi.

Na weer een koud/warm water-technisch gezien uiterst uitdagende douchepartij, was het tijd voor de nazit, de afscheidsbabbel en het uitdelen van de afscheidscadeautjes. Was het elke wedstrijd maar zo’n feest.

Nog een laatste uitdaging dit seizoen namelijk op 7 mei de uitwedstrijd tegen Velo 4.
Bij mijn afwezigheid bij die wedstrijd zal er zeer waarschijnlijk een verslagje na afloop missen, tenzij een van mijn teamgenoten inspirerende gedachtes op ‘papier ‘ wil zetten.

De Gâhwe Cactus……

kwam in het bezit van Feim die na twee jaar een prima (her)optreden liet zien.

En vanzelfsprekend gingen er daarnaast nog oeuvreprijs Cactussen naar Gert en Harry.
Boys erg bedankt. Het was een waar genoegen om met jullie te ballen en te verkeren.

Kuitenbijtertje