In de grote, echoënde kathedraal van Sporthal Steenwijklaan vond afgelopen vrijdag een bijzonder ritueel plaats. Het was de beurt aan de jongens van vijftien jaar en ouder—een demografische groep die erom bekendstaat dat hun ledematen vaak sneller groeien dan hun vermogen om ze in bedwang te houden.
De Anatomie van een Aanval
Volleybal is, als je erover nadenkt, een tamelijk absurde bezigheid: het is de kunst om een opgeblazen leren bol in de lucht te houden alsof het een kostbaar reliek is, terwijl je ondertussen probeert diezelfde bol bij de overbuurman tegen de grond te smashen. Er waren teams die bewogen met de gracieuze precisie van roofvogels, en teams waarbij de strategie vooral leek te bestaan uit “per ongeluk op de juiste plek staan.”
We zagen benen onder het net door schieten en armen die zich in de mazen van het net vlochten als vissen die een verkeerde afslag hadden genomen. Toch bleef de EHBO-post een oase van verveling. De jongens vochten hard, maar met een soort laconieke waardigheid. Waar de meiden de week ervoor nog juridische pleidooien hielden over de exacte landingsplek van een bal, haalden de heren simpelweg hun schouders op. “Bal uit? Ach, de kosmos is groot, wat is een paar centimeter?” leken ze te denken.
Pasta en Passie
Achter de schermen renden de vrijwilligers rond als personages in een klucht die de controle over het script zijn verloren. Hun noeste arbeid werd uiteindelijk beloond door de pastakookkunst van Lieke—een maaltijd die krachtig genoeg was om zelfs de meest wanhopige scheidsrechter weer hoop te geven.
Het mooiste was echter niet de winst, maar de manier waarop de koppies rechtop bleven staan, zelfs als de zwaartekracht weer eens genadeloos toesloeg. Er is iets ongetemd en prachtigs aan een jongen die een bal mist, even naar de blaren op zijn ziel kijkt, en dan weer klaarstaat voor de volgende ronde.
De Ontknoping
Vijf teams hebben de wetten van de fysica voldoende getart om door te mogen naar de finale. Markeer het in je agenda met de grootste stift die je kunt vinden: vrijdag de 13e. Vanaf 15:30 uur transformeren we de Steenwijklaan weer -en voor de laatste keer dit jaar- in een arena van hoop en rondvliegend leer tijdens de finale van het Scholen Volleybal Toernooi. Komt dat zien, voor de zwaartekracht het weer wint.
