Na de vorige twee wedstrijden waarin we hard gestreden hadden tegen de nummers één en twee van de poule waarbij er helaas geen punten gehaald werden, wilden we nu wel graag winnen! Dit was de eerste keer dat we tegen Punch Dames 11 speelden. De uitwedstrijd van november was verplaatst naar maart waardoor deze thuiswedstrijd de eerste ontmoeting met de Delftse studentes was. We weten van Punchteams dat ze geurende het seizoen veel voortgang maken. Een overwinning halverwege de competitie was dus niet gegarendeerd.
Tijdens het inslaan zien we dat er hard aan de techniek is gewerkt en vliegen de ballen ons om de oren. Het serveren is nogal inconsistent. Dat is één van de dingen waar wij als team nog niet zo goed op aan kunnen passen. Ik vraag aan Jana hoe we daar in de wedstrijd op gaan anticiperen. Jana blijft kalm en antwoord “we will see in the game.”
De eerst set gaat van start! We hebben er allemaal zin in! We hebben nog maar weinig thuiswedstrijden gespeeld en genieten van de gezelligheid in de Steenwijklaan. De services gaan goed en we weten aanvallen op te zetten. Punch blijkt sterk aan het net en vecht terug. Wij lijken toch iets sterker en beginnen met een mooie 25-21 winst.
In de tweede set kwam onze nieuwe speelster Berber in actie! Helaas zag ze ons meteen op ons meest slechtste moment. We kregen namelijk wederom onze grootste zwakte tegen, genaamd ‘een moeilijke service’. We lijken opeens niet meer te kunnen passen, de tweede bal komt niet in de buurt van de setter en na een aantal keer slaat de blinde paniek toe en lijken we aan de grond vast te zitten. Na een lange servicereeks staan we flink achter. Gelukkig weten we de schade tot 19-25 te beperken. Punch straalt alsof ze wereldkampioen geworden zijn!
De stralende blijdschap van Punch werkt door aan het begin van de derde set. Zij voelen zich in de zevende hemel en wij laten ons de afgrond in trappen. Dit kan niet de bedoeling zijn. Na een servicereeks waarna we meteen 8 punten achter stonden lieten we zien waar we goed in zijn: terugvechten! We weten de voorsprong terug te pakken én vast te houden. We zitten er weer helemaal lekker in. 1 – 2 – 3, pass, set, smash, we weten weer hoe het moet en winnen de set met 25-21.
De vierde set moesten we winnen! We vertelde Jana nog even dat we echt wilden winnen en dat ze in de set mag wisselen om dit voor elkaar te krijgen. Wij begonnen met de service die we een tijdje vasthielden en begonnen met een mooie voorsprong. In deze set speelden we onze langste rally van het seizoen en lieten we zien dat we de overwinning niet uit handen gingen geven! We wonnen de vierde set overtuigend met 25-14. Nu sprongen wij rond alsof we de bekerfinale gewonnen hadden!
Na de wedstrijd werd besproken wat het plan was voor de rest van het seizoen. De volgende wedstrijd spelen we in Nootdorp tegen DEO, die moeten we winnen! Van TAC ’90 zouden we dat ook wel moeten kunnen als we zo goed spelen als tegen de nummer één en twee. Van VELO hadden we al een keer gewonnen, dus dat gaan we weer doen. Punch is onze laatste uitwedstrijd, die gaan we natuurlijk nog een keer winnen! De laatste wedstrijd is tegen ‘ons’ Dames 8. Van hen winnen zou een prachtig einde van het seizoen zijn!
Wij, Dames 9, staan momenteel 5e in de vierde klasse: dat klinkt niet spannend of interessant. Toch hebben we in de afgelopen jaren veel geleerd! We spelen nu een jaar met vaste posities en dat lijkt vanzelf te gaan. Ieder heeft zijn taak en wordt daar steeds beter in! De techniek wordt steeds beter en wordt tijdens de wedstrijden steeds beter zichtbaar. Als je een keer in de zaal bent, neem even de tijd om naar een vierde klasse team te kijken. Niet per se voor mooi volleybal, al zit dat er ook echt wel in. Voor vechtlust, samenwerken, vriendschap, mooie pogingen en een vleugje chaos. Hopelijk tot snel!